vakantie Aagje en Aart

26-06-2010
We hebben nu even tijd om een uitgebreider mailtje te sturen uit de plaats Vejen in Denemarken. We moeten wachten op de fietsemaker die de fiets van Aagje onder handen neemt. Gisteravond, rijdend over een grindweg - de zgn. 'Ossenweg' - hoorde Aagje opeens een luid gekraak onder zich. Vermoedelijk is er iets met de achternaaf. In de buurt van het gebeuren konden we met de tent overnachten op een veldje van een aardig Deens stel. Vanmorgen heeft de man ons met fiets en al naar de fietsenmaker gereden, en wachten we met spanning af in de plaatselijke bibliotheek.

De fietsvakantie is dan toch Scandinavië geworden. Weliswaar heeft Aagje een sterke voorkeur voor zuidelijk gelegen, warme landen. Maar dat heb ik (Aart) haar voor een volgend jaar in het vooruitzicht gesteld. Dit jaar willen we naar Noorwegen en misschien Zweden; we zijn vanaf huis vertrokken.
We zijn eerst naar Emmen gefietst. We vonden een mooie route door gebruik te maken van de ' Fietsrouteplanner' op internet. Je fietst dan via fietsknooppunten en langeafstandfietspaden (lf-routes). Dat is makkelijk, alles bewegwijzerd en mooie rustige binnenweggetjes.
Vanaf Emmen fietsen we de 'Jutlandroute', een lange-afstand-fietroute van ca. 900 km naar het noorden van Jutland. Deze route is beschreven en gaat over hele rustige weggetjes door natuur- en agrarisch gebied.
In Duitsland is het leuk af en toe een rivier over te steken met een veer, zoals bij de Weser en de Elbe. De stad Oldenburg hebben we op een rustdag aangedaan. Dat vond Aart leuk, want 40 jaar geleden had hij hier vanuit school een jaar stage gelopen. De twee woonadressen kon hij makkelijk terugvinden, er leek niets veranderd. De binnenstad was wel anders. Veel nieuwe winkels en nieuwe horeca voor het ' uitgaansleven', etc.
Hier hebben we ook de voetbalwedstrijd Duitsland tegen Servië gezien, die de duitsers verloren. De binnenstad was helemaal verlaten. Iedereen zat aan de tv gekluisterd. Wij zaten met een groep Duitsers voor grootschermbeeld in het centrum. Toen het enige doelpunt viel (voor Servië) zat Aart per abuis te juichen, Dit leverde een heel aantal kwaadaardige blikken op. Gelukkig werden we niet aangevallen, maar voortaan wel wat voorzichtiger zijn.
We gaan nu naar de fietsenmaker. Een volgende keer meer.

28-06-2010
Vandaag hebben we onze tweede rustdag opgenomen. We staan op de camping in Silkeborg en het is prachtig warm en zonnig weer.
Heerlijk om uit te slapen. En mooi tijd om wat klusjes te doen zoals de tent waterproof maken met een spuitbus. Aagje heeft mijn fietsbroekje genaaid (toch heb ik het maar maar getroffen een vrouw te hebben met naaivaardigheid). Zelf heb ik de fietsen nagelopen. Gelukkig heeft de fietsenmaker een paar dagen geleden de achternaaf van Aagje's fiets kunnen repareren. Er bleek een onderdeel gebroken te zijn.
Vandaag is de WK-voetbalwedstrijd Nederland - Slowakijke, iets waar Aagje niet erg warm voor loopt. Daarom hebben we elk een eigen middagprogramma. Aagje maakt met een tocht met een oude waterradboot in de omgeving - er zijn hier veel uitgestrekte meren. Zelf ga ik de wedstrijd bekijken en even internetten in de bibliotheek.
De afgelopen dagen hebben we heerlijk gefietst in de heuvelachtige omgeving. We meenden eerst ook dat het hier helemaal vlak zou zijn, maar de fietsroute loopt over een zandrug midden over Jutland. Gisteren stonden we op het hoogste punt: schrik niet liefst 127 meter.Gekheid natuurlijk, maar mooi om er in te komen als we straks de echte bergen aandoen.
Onderweg zien we veel sporen van de oudheid, veel grafheuvels en grote keistenen met oude runetekens. De oude kerktorentjes overal in het landschap doen erg vriendelijk aan.
Een aantal fietstrajecten lopen over oude spoorwegbanen door een prachtig dal. Het fietsen is dan een peuleschil, want het betekent maar weinig te hoeven klimmen.
De weersvooruitzichten voor de rest van de week lijken goed, dus Aagje is in opperste stemming. Nog drie a vier dagen fietsen en dan zijn we in het noorden van Jutland en maken we de oversteek naar Noorwegen. Hierover later meer.

8 juli 2010
Een berichtje dit keer vanaf Kvinesdal, Zuid-Noorwegen. Een korte terugblik over de overgelopen week.
Vanaf Silkeborg hebben we heerlijk verder gefietst door het glooiende noorden van Jutland. We deden aardige plaatsen aan als Viborg en Aalburg. Veel scholieren van het voortgezet onderwijs vierden hun laatste schooldag en sprongen de fonteinen in met blikjes bier in de hand.
Voorbij Aalborg werd het helemaal vlak. Het landschap doet dan erg Nederlands aan. Onderweg werden we opeens opgeschrikt door het deense leger die aan het oefenen was. We zaten met de fiets in de vuurlinie van schietende soldaten. We hadden het idee dat de kogels om de oren vlogen, en wisten niet hoe snel we weg moesten komen.
Wat in Denemarken in de natuur opviel, is dat alles wat later in de tijd is als bij ons. We zagen bijv. nog in bloei: prunus, vlier, boter- en paardebloemen, gele lis. Tegelijk zie je ook al weer ' zomer' bloemen bloeien.
In de agrarische delen hoor je overal de veldleeuweriken en geelgorzen zingen, en dat doet wel heel zomers aan.
Vanaf de deense plaats Hirtshals hebben we de bootovertocht van ruim 3 uur gemaakt naar het noorse Kristiansand. Toen we van de boot af wilden fietsen, was er net een korte fikse regenbui. Aagje dacht toen al " Noorwegen is geen land om naar toe te gaan". Gelukkig zaten we s' avonds weer lekker in het zonnetje op de camping.
In Noorwegen volgen we eerst een stuk Noordzee-fietsroute. Deze gaat langs de kust, het traject staat bekend als zwaar en dat is inderdaad het geval. Het gaat contant op en neer, met prachtige uitzichten op de Noordzee en de fjorden die diep landinwaarts gaan. Het is maar goed dat we wat fietstraining in de afgelopen tijd hebben opgedaan, hoewel het klimmen een discipline apart is.
Niet overal staan campings. In de afgelopen nacht sliepen we in de tuin van een mooi vacantiehuis. De bewoners hadden daar geen problemen mee. Heel erg vervelend waren de zgn. Mitches, kleine kriebelige vliegjes die je het leven zuur maken. De enige oplossing was, snel de tent in en alles zo goed mogelijk voor de beestjes afsluiten.
We stappen nu weer verder op de fiets, we gaan vandaag nog 30 km verder door zwaar terrein.
Een hartelijke groet,
Aagje en Aart

12-07-2010
Vandaag een mailtje uit de noorse havenplaats Stavanger waar we een rustdag hebben.
Het fietsen gaat voorspoedig, ruim 1.400 km vanaf huis hebben we nu afgelegd. Langs de noordzeekust fietsen is erg mooi, we hebben veel prachtige uitzichten op zee en de kust. En we doen aardige havenplaatsen aan. Het zwaarste kusttraject hebben we nu achter de rug, het vervolg naar Bergen moet volgens de fietsgids minder zwaar zijn. Hoewel het nog steeds veel op en neer gaat.
We overnachten in de regel op een camping. De campings zijn wat aangepast aan het weer hier. Er is vaak een ruimte om binnen te zitten en er is meestal een keukentje om te koken. Aagje maakt vanmiddag een boottocht naar "de preekstoel". Dit is een bekende toeristische trekpleister, een enorm rotsblok met uitzicht waar je naar toe en op kunt lopen. Ik (Aart) moet m'n fiets van de bikeshop ophalen. De fietsenmaker repareert het achterwiel.
Verden rusten we vandaag wat uit. We beiden wat keelpijn opgelopen, vermoedelijk toch wat kou opgelopen t.g.v. klimmen en zweten en vervolgens kouvatten bij het afdalen. We horen dat de temperaturen in Nederland bijzonder hoog zijn. Hier is daar geen sprake van, zo tegen de 20 gr. C. Maar door de wind is de gevoelswarmte een stuk lager.
Een volgend mailtje meer. Een hartelijke vacantiegroet, Aagje en Aart

19-07-2010
Hierbij een berichtje uit de noorste kustplaats Bergen. De fietsroute ging de laatste dagen steeds over (schier)eilanden. De Noren hebben een heel aantal lange hoge bruggen aangelegd. Een drietal keer maakten we gebruik van ferry's. De route volgt vooral wegen langs de scherenkust. Het is een prachtig gebied !
Van een paar bijzonderheden maken we melding:
- In de plaats Skundeneshavn hebben we een Quilting Smia bezocht. Aagje vond het een aardige winkel met mooie stofjes, patronen en quilts. Nog al eens hoorde ik haar zeggen "wel leuk, dat hebben ze ook, of ... dat heeft Riek ook in de winkel". In de shop werd 1x in de week les gegeven. Volgens Smia was dat altijd "very cosy" (gezellig).
- Onderweg treffen we ook wel eens andere fietsers aan. Soms heel gezellig, dan hoor je over hun fietsavonturen. Vaak zijn het heel sportieve jongens en meisjes die dat graag willen laten weten. Een paar keer werden we door jongeren aangesporoken op onze leeftijd. "Mooi te zien dat we ook nog op de fiets op vakantie kunnen gaan als we oud zijn". In Stavanger ontmoetten we een Nederlands echtpaar, waarvan de vrouw serieus dacht dat we gezien onze leeftijd op electrische feitsen reden.
- Het weer is helaas zoals Aagje tevoren al gevreesd had: niet al te warm en nogal eens regen. Gelukkig valt veel regen s' nachts, maar overdag hebben we er ook last van. Bergen bevestigt z'n faam als regenstad. Nog geen 5 minuten toen we in de plaats aankwamen, begon een fikse regenbui die urenlang zou aanhouden. Volgens een meegenomen reisgids valt in Bergen de meeste regen (jaarlijks ca. 2000 mm) en kent het 240 regendagen per jaar. Toch knap dat ik Aagje (ze haat regen) hierheen heb weten te krijgen.
- Langs de kust troffen we veel prachtige natte valleitjes aan. Hierin bijzondere vegetatie, zoals veenmos, beenbreek, diverse orchideeensoorten, wollegras. Dit zijn natuurterreintjes die je in Nederland maar sporadisch tegenkomt. Op de weg liggen daar vaak doorgereden padden en kikkers.
- Vandaag hebben we Bergen bezichtigd. Het was droog, dus zijn we met een tandradbaan (floibanen) gegaan naar een mooi uitzichtspunt over de stad, haven en fjord. Ook leuk was het oude gedeelte van de stad (Bryggen) met houten gebouwen. Hierin veel souvenirswinkeltjes en ook bontzaken met ondermeer zeehond- en ijsbeervellen (foei!).
Voor de komende 9 dagen is het weer slecht voorspeld. We moeten maar kijken wat we gaan doen. Hierover later meer.
Een hartelijke groet, Aagje en Aart

26-07-2010
Een groet dit keer vanuit de wintersportplaats AL.
In Bergen hebben we een fietsgids kunnen kopen over een aantrekkelijke route door het binnenland via de bekende plaatsen Voss en Geilo naar 0slo. In grote lijn volgt het de spoorlijn die rond 1900 is aangelegd.
De eerste fietsdag naar Voss was prachtig. We kampeerden 'wild' op een mooi plekje langs een riviertje. s' Nachts in de tent hoorden we dat het begonnen was te regenen, een bui die drie dagen zou aanhouden. In het plastic gestoken zijn we toch maar doorgefietst en kwamen doornat aan in Voss. Hier hebben we voor we 2 dagen een kamer genomen. De regendag in Voss hebben we doorgebracht bij diverse horecagelegenheden en fietsenmakers (pech met achterwielen en tandwielen).
De fietstocht verder vanaf Voss vonden we buitengewoon mooi. Weliswaar veel klimmen maar je komt door prachtige woeste natuur. Een fietstraject van ruim 100 km gaat over een gravelweg dat aangelegd is om materiaal aan te voeren voor de bouw van de spoorlijn Bergen - Oslo. Dit gedeelte wordt RALLARVEGEN genoemd, en is de meest populaire fietsroute van Noorwegen.
Onderweg hebben we een keer een berghut aangedaan op ca. 1200 meter hoogte. De hut was prachtig gelegen aan een meer en we hadden zicht op de gletscher. We sliepen hier op het 'lager' , d.w.z. 24 personen in een ruimte en 12 op een rij. We hadden de pech dat er een landloper bij was, een woestuitziende man die heftig lag te snurken. Niemand durfde de man wakker te schudden of tot de orde te roepen. De sfeer in een berghut is heel speciaal en leuk om mee te maken.
Nu dalen we met de fietsroute weer af en rijden ondertussen door een prachtig dal, af en toe lijkt het echt Oostenrijk.
Tot een volgend bericht, Aagje en Aart.

03-08-2010
Een hartelijke groet vanuit de bieb in Sarpsborg.
In de afgelopen week zijn we het mooie Hallingdal uitgefietst dat uitmondt in Drammen, niet van van Oslo.
Opvallend mooi onderweg zijn op sommige plaatsen de mooie oude houten staafkerkjes, zoals de stavekirke in Gol.
Oslo hebben we natuurlijk bezichtigd. Dan is het Vigelandpark een 'must' . Bekend zijn de vele beelden, en vooral het kwade stampvoetende jongetje. Als het een meisje geweest zou zijn, kon het Aagje voorstellen die boos was dat het weer eens regende. Het is indrukwekkend wat de kunstenaar Vigeland aan kunst heeft gemaakt. De beelden staan prachtig in een vrij groot openbaar park.
Verder bezienswaardig in Oslo is het havenzicht met raadhuis. De stad doet levendig aan.
Inmiddels zijn we verder gefietst richting Zweden. De bedoeling is het zweedse deel te fietsen van de North Sea Cycle Route dat vanzelf langs de kust loopt en Gotenburg en Varberg aandoet.
We hopen dat het weer een beetje meezit zodat we vrolijk verder kunnen fietsen. Tot een volgende mail, Aagje en Aart.

09-08-2010
Hierbij een berichtje uit Gotenburg, Zweden. In de afgelopen week hebben we van Oslo de kust gevolgd naar het zuiden. Een groot deel hiervan is de North Sea Cycle Route. Deze is ons goed bevallen. De tocht gaat voornamelijk over kleine rustige wegen in het binnenland en langs de prachtige scherenkust. Het binnenland is wat heuvelig en rotsig, maar veel minder stijl dan in Noorwegen. Hier is veel akkerbouw, grasland en koeien en hogerop voornamelijk naaldbos. In de omgeving van VITLYCKE hebben we prachtige rotstekeningen gezien uit de bronstijd (ca. 3000 jr geleden). Er is een museum bij met uitleg. Af en toe fietsen we tegen fjorden aan die diep het land ingaan. Een nacht hebben we 'wild' geslapen aan zo'n fjord. Vanuit de tent hadden we een schitterend uitzicht op het water, wat een rust. Een kampvuurtje erbij ..., WOW, wat mooi !!
Het is ook mooi langs de rotsige kust te fietsen. De route gaat veel over eilanden, die we bereiken of met een ferry of met doorgaans hoge bruggen. In de kustplaatsjes zijn de huizen van hout en roodbruin of wit geschilderd. Van vroeger uit zijn het allemaal vissersplaatsen. Tegenwoordig zie je geen enkele vissersboot meer, hiervoor in de plaats allemaal zeilboten en jachten. De kust is ook bij de Zweden populair gezien de vele campings, vakantiehuizen, horeca en souvenirshops. In de plaats Fjallbacka staat een borstbeeld van de filmster Ingrid Bergman. Zij had hier ook een zomerhuis.
De bedoeling is dat we in de komende week verder langs de kust zuidwaarts fietsen over de fietsroute GINSTLEDEN. We hebben tot nog toe vanaf huis 2800 km gefietst. Een uitgefietst zijn we tot nog toe niet ...
Tot een volgend mailtje. Aagje en Aart

17-08-2010
Hierbij een berichtje van het deense eiland Møn, waar we gisteren zijn aangekomen.
Afgelopen week hebben we heerlijk gefietst langs de zweedse kust. De provincie Halland heeft de fietsroute 'Ginstleden' goed bewegwijzerd. Vanaf Gotenburg is het landelijk en vrij vlak fietsen, niet spectaculair maar wel vriendelijk. Vanaf Helsingborg (Zweden) hebben we de boot genomen naar Helsingor (Denemarken). Dat is een boottochtje van 20 minuten, de overkant zie je zo liggen.
Onderweg naar Kopenhagen hebben we Dyrehave aangedaan. Dat is een parkachtig landgoed dat vrij toegankelijk is. In het gebied leven ca. 2000 herten, veel damherten alsook edelherten. Heel bijzonder is dat deze dieren op korte afstand lopen van wandelaars, joggers, golfspelers en fietsers. Een roedel mannelijk edelherten heeft Aagje prachtig kunnen fotograferen. Enkele vertoonden al bronstgedrag, ze maakten burlgeluiden en gingen met elkaar het gevecht aan met de geweien ineen.
Afgelopen zaterdag bezochten we de stad Kopenhagen. Met de fiets gingen we naar alle toeristische trekpleisters zoals Tivoli, raadhuis met plein, het koninklijk paleis met de bekende wachten met hoge beremutsen op. We hadden pech, de zeermeermin was uitgeleend aan de wereldtentoonstelling in Shanghai. We moesten het doen met de zeemeerminnen van de soevenirshops, ze waren in de aanbieding.
In de stad was een grote happening gaande. De grootste catwalk ter wereld werd er gehouden. Mannequis (m/v) liepen een kilometers lang parcours, hiervoor was veel belangstelling. Helaas begon het halverwege het gebeuren te regenen wat overging in hozen. Tot aan 's nachts 3 uur toe bleef het doorplensen - totaal 65 mm !! In de hoop dat de regen zou ophouden hebben we in de stad geschuild in cafe's en portieken. Een portiek deelden we een tijdlang met de roemeense dakloze. Kennelijk dat sommige ons ook als ontheemden aanzagen, we kregen namelijk gedrieên nog een blikje bier aangeboden door een stel opgeschoten jongelui. Tenslotte zijn we toch maar naar de camping gefietst, waar we tot de draad toe nat aankwamen. Wat voel je je dan zielig en echt ontheemd.
De andere dag knapte het weer gelukkig weer wat op en besloten we zuidwaarts door te fietsen om e.e.a. mee te maken van de deense eilanden, zoals Seland, Møn, Lolland en Falster. We maken gebruik van het deense fietspadennetwerk. Een van de routes(nr. 9) gaat over de diverse eilanden en gaat tenslotte door naar Berlijn. Ook nu volgen we weer veel rustige landweggetjes, veelal heuvelig agrarisch gebied met veel graanvelden die nog gedorst moeten worden. Erg prachtig was de overnachting bij een natuurcamping op Stevnklint. Deze lang prachtig boven aan de krijtkust bij een natuurinformatiecentrum + vogeluitkijktoren. Vooral in de herfst worden vanaf hier veel roofvogels waargenomen die komen vanaf de zuidpunt van het zweedse Falsterbo. Ze nemen hier de relatieve korte zeeoversteek van ca. 22 km. Op de natuurcampuing stond verder nog een duitse fietser.
Het was er aardedonker en heel stil. Momenten die je niet snel vergeet.
In de koude oorlog was de kust van Stevnklint militair gebied. Het is nu weer toegankelijk. Een net geopend museum laat wapentuig zien, waaronder raketten.
Dit was het voor dit moment. We maken ons op voor de terugreis. Op de fiets lukt dat niet helemaal. In een volgend bericht meer hierover.
Hartelijke groet, Aagje en Aart.

23-8-2010.
We zijn weer thuis in Kootwijk van onze 'Scandinavië-fietstocht' en hebben 3.640 km op de fietsteller staan. De laatste fietsweek deden we ondermeer het deense eiland Møn aan met zijn prachtige krijtrotsen, zie de bijgaande foto. Direkt langs het water en onderaan de steile rotsen hebben we een avontuurlijke wandeling gemaakt. Dat betekende dat we nog al eens over bomen moesten klimmen die van de rotsen gevallen waren. En ook dat we nog al eens diep wegzakten in de blubber. Op een wat meer toegankelijk gedeelte van de kuststrook liggen veel keien, waaronder fossielen. Toeristen die hier komen, zie je er allemaal naar zoeken. Nog al eens vinden ze bijvoorbeeld een versteende zeeëgel. Zelf hebben we een paar mooie stenen als aandenken meegenomen.
Om beneden bij het water te komen zijn een aantal houten trappen geplaatst. De trap bij het bezoekerscentrum telt liefst 496 treden. Het mooie centrum is vooral gericht op de interessante geologie. Erg leuk om mee te maken is een film in 3 D over o.a. zeemonsters die je met een bril op moet zien. Monsters, haaien en vissen zwemmen dan met de bek open recht op je af. Als ze vlak voor je zijn ben je geneigd ze te ontwijken, en beweeg je automatisch naar links en rechts of duik je naar beneden.
De volgende dagen deden we de deense eilanden Falster en Lolland aan. Van dit laatste eiland namen we de bootovertocht van Rødbyhavn naar het duitse Puttgarden.
We hadden graag verder naar huis gefietst, maar dan zouden we bijvoorbeeld de Startdag van de Stoffenstudio van zaterdag 28 augustus moeten missen.
Dat kan natuurlijk niet, dus hebben we de trein genomen. In Duitsland kun je in het weekend, zaterdag of zondag, gebruik maken van een schönes Wochenendticket. Voor een speciaal prijsje - we betaalden euro 38,00 - kun je dan onbeperkt reizen in regionale treinen, en ook je fiets meenemen. Dat betekende voor ons dan 4 keer overstappen. In de duits-nederlandse grensplaats Bad Bentheim zijn we uitgestapt. Om van het fietsen af te kicken zijn we het laatste stuk naar huis gefietst.
Terugkijkend op onze Scandinaviëreis kunnen we zeggen dat we genoten hebben van het vogelvrije fietsgevoel en om een langere tijd weg te zijn. Voor Aagje was het weer een minpunt, we hadden nogal eens regen. Hoewel, in de beleving van Aagje is het aantal uren regen veel meer geweest dan die van mij "viel nog wel mee". Buiten dat, t' is fijn te constateren dat we beiden enorm genieten van het fietsen. Daarbij is het met Aagje erg leuk en inspirerend om steeds verder te reizen. Ze is altijd in de weer over overal vandaan folders te verzamelen, en dan komt ze steeds weer met allerlei mogelijkheden om leuke dingen mee te maken.
Voor dit jaar zit het er nu op. Komend jaar heeft Aagje een doorslaggevende stem in de reisbestemming. Ik ben bang dat het dan heel wat warmer en droger zal zijn dan in Scandinavië ....